Od trzonu odchodzą białe ryzomorfy. Gleba U młodych okazów twarde i białe, potem ciemnieje i staje się ciemnopurpurowo-oliwkowe lub brązowe, na koniec zamienia się w proszek zawierający ogromną ilość zarodników. Zarodniki Kuliste lub niemal kuliste, o średnicy 11–15 μm, z ostrymi kolcami o długości do 2 μm. Gatunki podobne tęgoskór brodawkowany (Scleroderma verrucosum). Jest większy i ma dłuższy trzon i nieco inne łuseczki. tęgoskór kurzawkowy (Scleroderma bovista) o nieco innych brodawkach na okrywie. Pewne odróżnienie kilku podobnych gatunków tęgoskórów możliwe jest tylko przez badanie mikroskopowe.
Występowanie i siedlisko W Ameryce Północnej jest szeroko rozprzestrzeniony. Występuje także w Europie. W Polsce jest niezbyt częsty, rzadszy od tęgoskóra brodawkowanego.
Występuje w lasach liściastych, na cmentarzach, na ziemi, pod dębem szypułkowym. Owocniki pojawiają się od sierpnia do października. Jest grzybem mykoryzowym związanym z drzewami, ale prawdopodobnie także saprotrofem, gdyż rośnie także na bezdrzewnych terenach, w ogrodach.
Przypisy
Kategoria:Grzyby trujące Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Tęgoskórowate