francuskiej ligi praw człowieka i władz Austrii, wyrok uchylono skazując go na dożywotnią katorgę.
Od 1911 więziony był w więzieniu na Butyrkach w Moskwie, skąd został w 1917 uwolniony w wyniku rewolucji lutowej. Następnie pracował w fabryce fornirów w Moskwie, zaś w grudniu 1918 powrócił do Polski, zamieszkując w Warszawie.
Był bojkotowany przez dawnych przyjaciół za zachowanie w czasie śledztwa. W czasie bezrobocia w latach dwudziestych, gdy pozostawał bez pracy, miejsce pracy portiera zaoferował mu Czesław Świrski.
25 czerwca 1938 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia z powodu jego postawy w śledztwie. Mieszkał w Warszawie przy ul. Miodowej 12..
Przypisy
Bibliografia
Władysław Pobóg-Malinowski, Akcja bojowa pod Bezdanami, Warszawa 1933
Kategoria:Członkowie Organizacji Bojowej PPS Kategoria:Ludzie urodzeni w Radomiu Kategoria:Polacy – skazani na karę śmierci w Imperium Rosyjskim Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie Butyrek Kategoria:Politycy Polskiej Partii Socjalistycznej (1892–1906) Kategoria:Polscy zesłańcy w Imperium Rosyjskim Kategoria:Zamachowcy Polskiej Partii Socjalistycznej Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Nieznana data śmierci