mały | prawo|Gudrun na ilustracji z Illustrierte Literaturgeschichte, Lipsk 1880Pieśń o Gudrun (Gudrun/Kudrun) – najwybitniejszy, obok Pieśni o Nibelungach, epos bohaterski w literaturze niemieckiej. Oryginał zaginął, mamy tylko jeden odpis z początku XVI w. Powstała między 1230 a 1240 r., bywa nazywana niemiecką OdysejąB. Bednarek, Epos europejski, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2001, s. 195..
Anonimowy autor, pochodzący z Austrii, zaczerpnął tematykę utworu z podań i sag nordyckich i napisał go ok. 1230/40 r. Epos składa się z trzech części (Hagen, Hilde, Gudrun) połączonych ze sobą dość luźnym związkiem genealogicznym. Dwie pierwsze mówią o dwu pokoleniach królewskich przodków tytułowej bohaterki, trzecia opisuje jej własne dzieje: zaręczyny z królem Zelandii Herwingiem, porwanie przez normańskiego króla Hartmuta, nieudany pościg, długoletnią niewolę u Normanów, uwolnienie przez Herniga i jej brata Ortwina oraz szczęśliwy powrót do ojczyzny.
Kudrun składa się z 32 rozdziałów, liczy 1705 czterowersowych rymowanych zwrotek oraz ma dwudzielną kompozycję, a więc jest kalką strukturalną Niedoli Nibelungów. Nie jest jednak przepojona tragizmem czy patosem Niedoli.