Władysław Drzymulski przybrane nazwisko Kowalski, ps. „Kazik”, „Walczak”, „Władysław” (ur. 13 lipca 1893 w Warszawie, zm. 14 listopada 1974 w Melbourne) – podpułkownik żandarmerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 13 lipca 1893 w rodzinie Jana i Franciszki z Sankowskich. Od 1906 uczęszczał do Szkoły Handlowej w Pabianicach, w 1910 kończąc czwartą klasę. Ukończył 6–miesięczny kurs budowlany i od 1912 pracował jako technik w przedsiębiorstwie budowlanym „Bracia Hans” w Pabianicach. Uczył się, jednak dalej i w 1913 jako ekstern zdał egzamin do siódmej klasy w Szkole Handlowej Murawlewa w Warszawie, jednak dalszej nauki nie podjął.
Służył od czerwca 1915 w Legionach Polskich, początkowo w III batalionie 1 pułku piechoty w stopniu szeregowca, a w październiku został przeniesiony do oddziału wywiadowczego przy Komendzie Legionów. Dowódca posterunku żandarmerii polowej od czerwca 1916 aż do kryzysu przysięgowego (lipiec 1917). Od lutego 1918 był podoficerem do specjalnych zleceń dowódcy II Brygady Polskiego Korpusu Posiłkowego, płk. Józefa Hallera. Razem z brygadą przeszedł przez front pod Rarańczą i został adiutantem Komendy Straży Polowej (żandarmerii) II Korpusu Polskiego na Wschodzie. Otrzymał wówczas stopień podchorążego.