Muzeum Bojowników Getta (hebr. בית לוחמי הגטאות, Bet Lochame ha-Geta’ot; ang. The Ghetto Fighters' House) – muzeum historyczne położone w kibucu Lochame ha-Geta’ot, w Izraelu. Jego pełna nazwa brzmi Muzeum Dziedzictwa Żydowskiego Oporu i Holokaustu, Centrum Studiów i Dokumentacji imienia Icchaka Katzenelsona (ang. Itzhak Katzenelson Holocaust and Jewish Resistance Heritage Museum, Documentation and Study Center). Gdy powstało w 1950 roku, było pierwszym muzeum Holokaustu w Izraelu.
Historia Gdy 19 kwietnia 1949 roku założono kibuc Lochame ha-Geta’ot, równocześnie odbyła się uroczystość odsłonięcia pomnika powstania w getcie warszawskim (19 kwietnia–16 maja 1943 r.). Niektórzy uznają ten moment za datę otwarcia muzeum, jednak w rzeczywistości miało ono swoją inaugurację rok później – 19 kwietnia 1950 roku, w kolejną rocznicę wybuchu powstania w getcie warszawskim. Od samego początku kibuc Lochame ha-Geta’ot był wyjątkowym kibucem. Jego założycielami byli członkowie żydowskich grup oporu, którzy ocaleli z Holokaustu w Polsce i Litwie. Byli to ocaleni powstańcy z getta warszawskiego i wileńskiego, oraz byli więźniowie obozów koncentracyjnych. Wśród nich znajdowali się Icchak Cukierman i Cywia Lubetkin z Żydowskiej Organizacji Bojowej.