W latach 1941–1944, w wyniku walk na froncie wschodnim II wojny światowej, terytorium rejonu znajdowało się pod niemiecką okupacją.
W wyniku umowy polsko-radzieckiej z 16 sierpnia 1945 roku nowa granica między państwami przebiegła przez dotychczasowe terytorium rejonu szereszowskiego, czyniąc go rejonem granicznym. Tuż przed demarkacją nowej granicy władze rejonu podejmowały wysiłki na rzecz włączenia w jego skład części terytorium przyznanego Polsce. Argumentowano, że przyłączenie do Białoruskiej SRR węzła kolejowego w Hajnówce da możliwość mieć sieć kolejową Brześć-Grodno. Prośby te nie zostały jednak spełnione. W wyniku prac mieszanej komisji polsko-radzieckiej granica uległa korekcie na rzecz Polski, do której z rejonów szereszowskiego i brzostowickiego włączono 40 miejscowości. Liczyły one w sumie 1414 gospodarstw (798 polskich i 616 białoruskich) zamieszkanych przez 7143 osób. Wszystkie białoruskie gospodarstwa zostały wysiedlone w głąb Białoruskiej SRR, ponieważ znajdowały się w 800-metrowym pasie granicznym.
16 lipca 1954 roku w granicach rejonu utworzony został sielsowiet Bakuny. 17 grudnia 1956 roku rejon został zlikwidowany, a wszystkie wchodzące w jego skład sielsowiety włączone do rejonu prużańskiego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dawne rejony Białorusi