Năstase, oprócz talentu tenisowego, słynął również z dobrego humoru na korcie oraz niejednokrotnie z nieczystej i prowokacyjnej gry, dzięki czemu zyskał przydomek „nasty” (ang. wstrętny, paskudny). Po zakończeniu przygody ze sportem, napisał w latach 80. kilka powieści w języku francuskim. W latach 90. próbował swoich sił w polityce, startując w 1996 roku bez sukcesu w wyborach na urząd prezydenta Bukaresztu.
W 1991 roku uhonorowany został miejscem w Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy. W 2009 roku został kawalerem francuskiej Legii Honorowej, a w 2016 roku otrzymał Order Gwiazdy Rumunii w klasie komandorskiej, wcześniej był odznaczony również klasą oficerską.
Finały w turniejach wielkoszlemowych Gra pojedyncza (2–3)
Gra podwójna (3–2)
Gra mieszana (2–1)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Liderzy rankingu singlowego ATP Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Rumunii Kategoria:Rumuńscy tenisiści Kategoria:Triumfatorzy French Open Kategoria:Triumfatorzy US Open Kategoria:Triumfatorzy Wimbledonu Kategoria:Urodzeni w 1946 Kategoria:Ludzie urodzeni w Bukareszcie