Józef Mańkowski (ur. 29 czerwca 1895 w Wielkim Komorsku, zm. 9 listopada 1939 w „Dolinie Śmierci” k. Chojnic) – Sługa Boży, prezbiter, administrator parafii we wsi Nowa Cerkiew.
Życiorys Pochodził z wielodzietnej rodziny chłopskiej Pawła i Julianny z domu Danielewicz. Wychowywany w duchu patriotyzmu i religijności (jego wujem był Alfons Mańkowski), tak jak jeden z jego jedenaściorga rodzeństwa, brat Maksymilian (1904-1965), wybrał życie kapłańskie. Uczęszczał do Collegium Marianum w Pelplinie, a po maturze został powołany do wojska i w czasie działań wojennych został ranny. Powołanie zaczął realizować od studiów w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie. Po święceniach, które otrzymał 17 czerwca 1923 r. swoją mszę prymicyjną odprawił 21 czerwca tegoż roku w miejscu swojej pierwszej posługi, jako wikariusz parafii w Grucie. Apostolat realizował w Grucie przez kolejne cztery lata do czasu przeniesienia do Parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Grudziądzu. W Grudziądzu zaangażowany był w zorganizowaną społeczną działalność Kościoła na rzecz młodzieży. W 1928 r. opublikował pracę „Kościół św. Mikołaja. Fara”. W 1931 r. skierowany został do podjęcia probostwa w Nowej Cerkwi.