Związek Nieniemieckich Ewangelicko-Wolnokościelnych Zborów (baptyści) (niem. Bund Nichtdeutscher Evangelisch-Freikirchlicher Gemeinden (Baptisten)) – utworzony w 1940 r. i zarejestrowany w 1942 r. w Generalnym Gubernatorstwie protestancki związek wyznaniowy o charakterze baptystycznym złożony z osób narodowości innych niż niemiecka. Jego odpowiednikiem na terenie Rzeszy był Związek Zborów Ewangelicko-Wolnokościelnych w Niemczech.
Historia Związek ten powstał ze względu na dokonaną przez hitlerowskie władze okupacyjne delegalizację Związku Zborów Słowiańskich Baptystów oraz Stowarzyszenia Wzajemnej Pomocy Baptystów i związaną z tym niemożność prowadzenia działalności religijnej przez wspólnoty baptystyczne na terenie Generalnego GubernatorstwaH.R. Tomaszewski, Baptyści w Polsce w latach 1918-1958, Warszawa 2008, s. 221-226.. Poza baptystami w Związku znaleźli się wyznawcy ze Związku Ewangelicznych Chrześcijan, tzw. pierwochrześcijanie, wyznawcy Zjednoczenia Kościołów Chrystusowych i darbyści. Rejestracja nastąpiła 29 kwietnia 1942 r.W. Tasak, Historia statusu prawnego Kościoła Baptystycznego w Polsce w latach 1918-1997, [maszynopis rozprawy doktorskiej złożonej w Bibliotece Głównej Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie, Warszawa 2012, s. 100.. Jego prezesem został w 1940 r. Aleksander Kircun.