279 i n..
Pod koniec XIX wieku gmina Werbkowice obejmowała 20 037 mórg i liczyła 6690 mieszkańców, z czego 5758 stanowili unici, 820 rzymscy katolicy, a 118 Żydzi. W jej skład wchodziły wsie i folwarki: Alojzów (folwark), Biała (osada), Dąbrowa (osada), Elżbiecin (folwark), Gozdów, Gołota (osada), Karcz, Hostynne, Kotorów, Leopoldów (folwark), Łotów, Łysa Góra (folwark), Majdan, Krynki, Malice, Podhorce, Podhoryszów (osada), Strzyżewice, Terebiń, Terebiniec, Teofilówka oraz WerbkowiceSłownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Wawelski, t. XIII, Warszawa 1880–1902, s. 217.. Sąsiednimi jednostkami były m.in. gminy Miętkie, Kotlice i Mołodiatycze.
Z „Pamiatnych Kniżek Guberni Lubelskiej” wynika, że w latach 1890–1912 funkcję wójta Werbkowic pełnili: Michał Panasiuk (1890 i 1892), Jan Godlewski (1893–1898), Antoni Hawryluk (1899–1907), Maksym Szczur (1908–1910) oraz Iwan Łuczuk (1911–1912)Pamjatnaja kniżka liublinskoj guberni na god 1912, s. 154..