Sandomierskie Oskara Kolberga – II tom dzieła Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce z rycinami i drzeworytami Wojciecha Gersona] wydany pierwotnie w 1865 w Drukarni J. Jaworskiego w Warszawie.
Zawartość Tom ten ma formę monografii regionu, którą będzie Kolberg również stosował w następnych tomach Ludu. Treść dotyczy okolic Sandomierza na lewym brzegu Wisły (powiat sandomierski w guberni radomskiej).
W części pierwszej znajdują się opisy ziemi, zabudowy wsi i wyglądu chat, szczegóły dotyczące ubiorów. W drugim rozdziale zamieszczone są zapisy obrzędów (weselnych z okolic Sandomierza, Zawichostu, Klimontowa i Staszowa.
W kolejnym rozdziale można znaleźć bardzo rzadkie już w czasach Kolberga obyczaje związane z sobótką z okolic Sandomierza i Zawichostu.
W dziale poświęconym dumom i pieśniom Kolberg tworzy podział tematyczny pieśni, w którym miłość zajmuje pierwsze miejsce z 9 odmiennymi nastrojami, po niej małżeństwo, pijaństwo, pasterstwo, flisactwo, kołysanki, wojna, pogrzeb i na koniec stypa.
W czwartym rozdziale pomieszczone są pieśni tzw.