uwzględnił trzy jednostki osadnicze o nazwie „Kobrowce” w gminie Ostryna: Kobrowce – okolica: 50 domów, 230 mieszkańców: 121 mężczyzn, 109 kobiet; pod względem wyznania: 164 rzymskich katolików, 66 prawosławnych; pod względem deklarowanej narodowości: 165 Polaków, 65 Białorusinów; Kobrowce I – folwark: 1 dom mieszkalny, 9 mieszkańców: 5 mężczyzn, 4 kobiety; pod względem wyznania: 5 rzymskich katolików, 4 prawosławnych; pod względem deklarowanej narodowości: 5 Polaków, 4 Białorusinów; Kobrowce II – folwark: 2 domy, 18 mieszkańców: 10 mężczyzn, 8 kobiet; pod względem wyznania: 16 rzymskich katolików, 2 prawosławnych; pod względem deklarowanej narodowości: 15 Polaków, 3 Białorusinów.
Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 r. miejscowość znalazła się w składzie Białoruskiej SRR (rejon szczuczyński od 15 stycznia 1940). W l. 1941–1944 była pod okupacją niemiecką (Komisariat Rzeszy Wschód). Od września 1944 r. w obwodzie grodzieńskim BSRR. Od 1990 r. w niepodległej Republice Białorusi.
Przypisy