podobny rozciąga się od gardła do środka brzucha. Druga odmiana barwna podobna do brązowej, jednak głównym kolorem jest nie brązowokasztanowy, a rudobrązowy.
Ekologia Środowisko Górskie lasy na wysokości 1100–2800 m n.p.m., rzadko otwarty teren.
Behawior Nie zbadano zachowań związanych z żerowaniem. W żołądkach 13 okazów dostarczonych do Muzeum Historii Naturalnej w Londynie odnaleziono owady, w tym żuki. Odzywa się w seriach 4–5 owrr.
Lęgi Nie jest znany dokładnie czas trwania okresu lęgowego. Opierzone pisklę odnaleziono w październiku, dorosłego z plamą lęgową i zniszczonymi końcami sterówek w maju. Doniesiono także o samcach z powiększonymi jądrami złapanymi w kwietniu i maju. Przypuszczalnie gniazdo mieści się w dziupli. Nie są znane informacje na temat jaj i inkubacji.
Status IUCN uznaje sownika ozdobnego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczebność światowej populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako dość pospolity. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istotne zagrożenia dla gatunku BirdLife International uznaje trend liczebności populacji za stabilny.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sowniki Kategoria:Ptaki Oceanii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1876 roku