Leon Wojciech Jan Bazała ps. „Strwiąż”, „Polana”, „Spadochroniarz” (ur. 14 kwietnia 1904 w Chyrowie, zm. 12 marca 1983 w Aleksandrowie Kujawskim) – podpułkownik, doktor wszech nauk lekarskich, lekarz Polskich Sił Zbrojnych, cichociemny, zastępca szefa sanitarnego Komendy Obszaru Południowo-Wschodniego (Obszaru Lwowskiego) Armii Krajowej, uczestnik walk o Lwów w lipcu 1944 roku, więzień w PRL-u i ZSRR, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Leon Wojciech Jan Bazała urodził się 14 kwietnia 1904 roku w Chyrowie nad rzeką Strwiąż (od której pochodził jego późniejszy pseudonim), w rodzinie Jana i Julii z Banachów. Uczył się początkowo w prywatnym Gimnazjum oo jezuitów, później w I Państwowym Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Samborze, gdzie zdał egzamin dojrzałości 22 maja 1923 roku.
W latach 1923–1929 był podchorążym Szkoły Podchorążych Sanitarnych w Warszawie i jednocześnie studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. 20 marca 1929 roku otrzymał dyplom doktora wszech nauk lekarskich. 26 czerwca 1929 roku Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 marca 1929 roku i 10.