Między innymi prace badawczo-rozwojowe z dziedziny obróbki plastycznej i nowych technologii wytwarzania łusek do amunicji małokalibrowej i zapalników. Początkowo pracował na stanowisku kierownika łuskowni artyleryjskiej, a następnie kierownika działu zapalników artyleryjskich.
Po wybuchu wojny odmówił podjęcia pracy w fabryce, za co w listopadzie 1939 został aresztowany. Był więźniem Pawiaka. Po uwolnieniu, wiosną 1940 roku przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował jako nauczyciel w szkołach zawodowych. Równocześnie podjął pracę w Głównym Urzędzie Miar w Warszawie. Od 1941 roku pracował na stanowisku kierownika Warsztatu Głównego Urzędu Miar. Stanowisko objął po aresztowanym inż. Stanisławie Kolber. Podlegał mu warsztat Mechaniki Precyzyjnej kierowany przez Jana Sielskiego oraz Warsztat Mechaniczny kierowany przez Melaniusza Żołnierowicza. W Warsztacie Mechaniki Precyzyjnej wykonywano prace na rzecz Polskiego Państwa Podziemnego, kierowane przez Kazimierza Mórawskiego. Wykonywano między innymi części do prototypu pistoletu maszynowego Błyskawica, części granatów, drukarki polowe i stemple niemieckie. W Warsztacie Mechanicznym pracami na rzecz podziemia kierował Jakub Pałka.