W grudniu 1952 r. w ramach dalszego doskonalenia struktur obu OSL., Dowództwo WL postanowiło znacznie usamodzielnić funkcjonowanie radomskiej OSL-5. W tym celu na podstawie rozkazu nr 049/Org z 4 grudnia 1952 roku na mocy którego z OSL-4 do OSL-5 przekazano 6 EWP. Wraz z ubyciem tej eskadry (ubyło w sumie trzy eskadry) nastąpiła zmiana numeracji eskadr w OSL-4. 10 EWP z d-cą kpt. pil. Mieczysław Pokorski otrzymała numer 6 EWP z miejscem stacjonowania Biała Podlaska.
W listopadzie 1954 r. 6 EWP została przebazowana na stałe na lotnisko w Ułężu, z jednoczesną zmianą na 6 Eskadrę Samolotów Szkolnych. Eskadra miała na stanie samoloty CSS-13, następnie Junak-2 i Jak-18.
W nocy z 27 na 28 lipca 1956 r. czterech podchorążych z 6 Eskadry Samolotów Szkolnych podległej pod dęblińską „Szkołę Orląt” uprowadziło z lotniska w Ułężu koło Ryk dwa samoloty treningowe Jak-18. Lesław Szachogłuchowicz (inicjator ucieczki mający 23 lata), Bohdan Biskupski, Eugeniusz Dębski i Karol Kruk pełnili w tym dniu służbę wartowniczą. W piątek 27 lipca 1956 roku około godziny 23,20 zdjęli plandeki i od plombowali samoloty Jak-18, które stały na indywidualnych stanowiskach postojowych (stojanki). Przeciągnęli ważące prawie po 960 kilogramów z miejsca postoju na drugą stronę lotniska, pod wieś Grabowce Górne.