Dzieło numizmatyczne W dziedzinie numizmatyki współpracował z ówczesnym znawcą monet i starożytności, belgijskim baronem J. de Witte. Najwartościowszymi dokonaniami w tym zakresie są jego dwa katalogi monet starożytnego Rzymu. Pierwszy – Description générale des monnaies de la République romaine, communément appelées Médailles consulaires (1857), który obejmuje monety republikańskie, dopiero po wielu latach zastąpiony został podobnym katalogiem Ernesta Babelona (Description des monnaies de la République romaine, 1885). Publikacje te, zasadniczo przeznaczone dla kolekcjonerów, antykwariuszy i marszandów, wykorzystywane były również naukowo.
Za jego fundamentalne dzieło uważany jest drugi z katalogów (a pierwszy w Europie tak obszerny i całościowy), dotyczący monet cesarstwa i zatytułowany Description historique des Monnaies frappées sous l'Empire romain, communément appelées Médailles impériales, w kolejnych 8 tomach wydawany w Paryżu w latach 1859–1868. Obejmuje on emisje rzymskie od r. 49 p.n.e. (od Pompejusza) aż po 476 r. n.e. (panowanie Romulusa Augustulusa). Monety uporządkowane chronologicznie (według panowania kolejnych cesarzy), następnie wymienione są w układzie alfabetycznym legend występujących na rewersie.