thumb|Pe-2 thumb|Ił-28 thumb|Su-20 thumb|Su-22 7 Pułk Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego (7 plbr) – oddział lotnictwa bombowo-rozpoznawczego Wojska Polskiego.
Formowanie i zmiany organizacyjne W 1946 roku, na lotnisku w Leźnicy Wielkiej koło Łęczycy, na bazie 3 Pułku Lotnictwa Bombowego sformowano 7 Samodzielny Pułk Lotniczy Bombowców NurkującychRozkaz Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego nr 019/Org. z 22 stycznia z 1946 roku. Etat pułku nr 6/42 przewidywał 406 żołnierzy i 1 pracownika kontraktowego. Pułk posiadał cztery eskadry, każda składała się z trzech kluczy samolotów Pe-2.
W tym samym roku pułk został przeniesiony na nowy etat nr 6/59 692 żołnierzy i 29 pracowników kontraktowych. Zmienił też nazwę na 7 Pułk Bombowców NurkującychRozkaz Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego nr 0202/ Org. z 20 listopada 1946 roku.
30 marca 1947 roku minister obrony narodowej, marszałek Polski Michał Rola-Żymierski, wręczył pułkowi sztandar ufundowany przez społeczeństwo Łęczycy W 1957 roku sztandar pułku został przekazany do Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.
W dniach 11-21 kwietnia 1947 roku pułk przebazował się na lotnisko Ławica w Poznaniu. W 1950 roku pułk został przeformowany na 7 Pułk Lotnictwa Bombowego i przebazowany na lotnisko w MalborkuRozkaz ministra obrony narodowej nr 070/Org.