mały| Św. Piotr chrzci Korneliusza Św. Korneliusz (gr. κορνηλιος) – według Dziejów Apostolskich (rozdział 10Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu najnowszy przekład z języków oryginalnych z komentarzem, Święty Paweł, Częstochowa 2009 s. 2409- 2412) rzymski setnik w CezareiFritz Rienecker, Gerhard Maier, Leksykon Biblijny, Vocatio, Warszawa 2001 s. 111 w I wieku n.e., oficer kohorty Italskiej (gr. σπειρης). Mimo nieizraelskiego pochodzenia był „pobożny i bojący się Boga” (ευσεβης και φοβουμενος τον θεον), tj. wierzył on, wraz z całą rodziną, w Boga IzraelaFritz Rienecker, Gerhard Maier, Leksykon Biblijny, Vocatio, Warszawa 2001 s. 368. Nieustannie modlił się oraz wspomagał biednych (Dz 10,1-2). Podczas wizji otrzymał polecenie od Boga, aby sprowadzić do swojego domu św. Piotra. Gdy Apostoł przybył do domu setnika i przekazał mu naukę Ewangelii, na Korneliusza wraz z rodziną i przyjaciółmi zstąpił Duch Święty, co było powtórzeniem czasu Pięćdziesiątnicy. Zaskoczony tym Piotr stwierdził, że nie może odmówić chrztu wodnego ludziom, którzy otrzymali Ducha Świętego (Dz. 10,44-48)W. MacDonald, Komentarz Biblijny do Nowego Testamentu, Jastrzębie Zdrój 2005, s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Korneliusz (setnik rzymski) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.