9 września 1943 roku został aresztowany w domu rodzinnym w Bielance. Przewieziono go najpierw do aresztu w Czarnym Dunajcu, a następnie do gestapowskiego więzienia „Palace” Zakopanem. Po serii przesłuchań przewieziony został do więzienia na Montelupich w Krakowie. 13 grudnia został wywieziony do obozu w Oświęcimiu, przebywał tam jako numer 168 061. W lutym 1944 roku przewieziony do obozu w Mauthausen, końca wojny doczekał skrajnie wycieńczony w obozie w Ebensee.
Po wojnie wrócił do rodzinnej Bielanki, wkrótce potem wyjechał na Ziemie Odzyskane do Brzeźnicy. W 1951 roku wrócił do Bielanki. Pracował między innymi przy budowie kombinatu w Nowym Targu, Nowej Huty, kierował także budowami kościołów, szkół i ośrodków zdrowia w okolicznych wsiach. W wolnym czasie poświęcał się pracy twórczej. Największym jego dziełem jest zbiór wspomnień z czasów wojny pt. Ja przetrwałem..., inne jego dzieła to np: Godki pogodki i legendy spod Żelźnicy, Wiersze, Wiersze śpiewonki i rymowane godki. 17 listopada 2000 roku prezydent Aleksander Kwaśniewski mianował Władysława Szepelaka na stopień podporucznika Wojska Polskiego. Był ostatnim żyjącym więźniem aresztu w „Palace” w Zakopanem.
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Partyzancki Krzyż Oświęcimski Medal Zwycięstwa i Wolności 1945