Z czasem partia ewoluowała w kierunku mniejszego klerykalizmu i większego akcentu na hasła socjalne. Do połowy lat 30. ilość jej członków konsekwentnie wzrastała. W roku 1936 między Białoruskim Instytutem Gospodarki i Kultury, który funkcjonował jako filia Zjednoczenia, a Towarzystwem Szkoły Białoruskiej zostało zawarte porozumienie dotyczące wspólnej walki o szkolnictwo białoruskie, co spowodowało niezadowolenie władz polskich. Decyzją wojewody wileńskiego z grudnia 1936 r. działalność Białoruskiego Instytutu Gospodarki i Kultury została zawieszona, zaś 27 stycznia 1937 r. rozwiązano go. W tym samym czasie w ugrupowaniu doszło do rozłamu – odeszła grupa konserwatystów na czele z ks. Wincentym Godlewskim. Po przyłączeniu Zachodniej Białorusi do Związku radzieckiego w 1939 roku partia została zdelegalizowana, a wielu jej członków represjonowanoГІСТОРЫЯ, bchd.info .

Reaktywacja i współczesna działalność Próby reaktywacji chrześcijańskiej demokracji na Białorusi podjęto w latach 90. XX wieku (patrz Białoruski Związek Chrześcijańsko-Demokratyczny), lecz wówczas skończyły się one niepowodzeniem;