W roku 1933 należał do grupy założycieli Związku Pisarzy Socjalistycznych. Przystąpił do Komunistycznej Partii Austrii i wziął udział w powstaniu lutowym w roku 1934. Po klęsce zbiegł do Czechosłowacji. Rok później odebrano mu obywatelstwo austriackie, więc przyjął czechosłowackie. Pracował w czechosłowackim Ministerstwie Spraw Zagranicznych oraz pisywał artykuły do różnych czasopism. W roku 1936 odbył podróż do ZSRR. Po podpisaniu układu monachijskiego wyemigrował do Francji. Początkowo zamieszkał w Paryżu, a następnie przeniósł się do południowej części kraju. W roku 1941, przez Hiszpanię i Portugalię, uciekł do Wielkiej Brytanii, gdzie, aż do roku 1945, działał w czechosłowackim rządzie emigracyjnym.
Po zakończeniu II wojny światowej wrócił do Pragi. Podjął pracę w czechosłowackiej dyplomacji: od roku 1946 był zastępcą szefa, a od 1949 szefem czechosłowackiej misji wojskowej w Berlinie. W 1950 r. porzucił służbę dyplomatyczną w proteście przeciwko wewnętrznej sytuacji w Republice Czechosłowackiej. Ponownie wyemigrował, tym razem przez RFN i Szwajcarię, do Londynu, gdzie mieszkał do swej śmierci.
Fritz Brügel, obok artykułów prasowych, pisywał również utwory narracyjne oraz wiersze. Jednym z jego najbardziej znanych dzieł jest tekst pieśni socjalistycznej pt. Die Arbeiter von Wien.