W czasie wojny rosyjsko-japońskiej „Chōkai” wraz z siostrzanym „Akagi” i torpedowcami eskortował statki, którymi Japończycy próbowali zablokować wejście na wewnętrzną redę Portu Artura (Lüshun) w nocy z 2 na 3 maja 1904 roku. Dwa dni później osłaniał lądowanie wojsk japońskich niedaleko Pikouzhen, prowadząc m.in. działania pozoracyjne, by odciągnąć uwagę obrońców od głównego miejsca desantu. Następnie wspierał wojska lądowe, zwłaszcza podczas bitwy o Jinzhou, przesmyk prowadzący do Portu Artura, 26 maja 1904. Płytko zanurzone kanonierki odegrały ważną rolę, bo ich stosunkowo ciężkie działa (4x120 mm na „Akagi” oraz 1x210 mm i 1x120 mm na „Chōkai”) były w stanie nieco zrównoważyć przewagę artylerii rosyjskiej, wyposażonej w armaty kal 120 i 150 mm, której japońska armia mogła przeciwstawić tylko lekką artylerię polową. Nieco dalej od brzegu operowały „Tsukushi” i „Heien”, które jednak musiały się wycofywać, gdy ustępował przypływ, podczas gdy 600-tonowe okręty zapewniały wsparcie cały czas, atakując rosyjskie baterie koło Nanguanling. Od trafień i odłamków rosyjskich pocisków zginął dowódca „Chōkai”, kpt. Hayashi; zginęło też dwóch marynarzy, a dwóch oficerów i trzech marynarzy zostało rannych;