Zwolennicy wskazują, że formalny charakter znaków pozwala nauczyć się ich każdej osobie kontaktującej się z dzieckiem, nie tylko rodzicom, co może eliminować nieporozumienia i rozszerzać krąg komunikacji z niemowlęciem.
W procesie nauki wzmocnienie przekazu następuje dzięki jednoczesnemu pokazaniu danego przedmiotu, fonicznemu wypowiedzeniu jego nazwy oraz wykonaniu właściwego gestu (bobomigu). Każdy utworzony w ten sposób znak migowy traktowany jest jako chrematonimKonkretna realizacja danego bobomigu będzie niepowtarzalna dla każdej rodziny. Zasady tworzenia bobomigów są raczej sugestiami niż restrykcyjnymi regułami. – istotne jest, aby był wprowadzany konsekwentnie przez wszystkie osoby rozmawiające z dzieckiem.
Bobomigi w Polsce Termin „bobomigi” odnosi się do metody opracowanej na potrzeby polskojęzycznych dzieci przez Danutę Mikulską. Bazują one na znakach polskiego języka migowego, choć nie muszą być ich dokładnym odzwierciedleniem. Polska wersja opiera się na metodzie „sign2me” Josepha Garcii.