Placyd García Gilabert OFM, Plácido García Gilabert (ur. 1 stycznia 1895 w Benitachell na terenie prowincji Alicante, zm. 16 sierpnia 1936) – hiszpański błogosławiony Kościoła katolickiego, męczennik, ojciec zakonny z zakonu franciszkanów, ofiara prześladowań antykatolickich okresu hiszpańskiej wojny domowej.
Życiorys Na chrzcie otrzymał imię Miguel. Wychowywany w głęboko wierzącej rodzinie, 3 października 1910 r. wstąpił do franciszkańskiego klasztoru w Gilet pod Walencją i przyjął imię zakonne Placyd. Śluby zakonne złożył 10 listopada 1914 r., a sakrament święceń otrzymał cztery lata później 21 września, po czym wyjechał by pogłębić wiedzę z zakresu prawa kanonicznego i teologii moralnej na rzymski Uniwersytet Antonianum (1930–1933). Po zakończeniu studiów został rektorem wykładowcą teologii i superiorem Kolegium Onteniente pod Walencją. Praca ojca Placyda García Gilaberta przyczyniła się do rozwoju kierowanej przez niego franciszkańskiej placówki. Z zapałem, poświęceniem i pokorą realizował swój apostolat z prawością propagując kult męki Pańskiej, sakramentu Eucharystii i miłość do Matki Bożej. Po wybuchu wojny domowej w Hiszpanii, w okresie eskalacji prześladowań Kościoła katolickiego, udał się do rodzinnego Benitachell.