Zygmunt Zawadowski, pseud. „de Ribeiras” (ur. 3 czerwca 1899 we Lwowie, zm. 1 września 1978 na pokładzie samolotu w rejsie pomiędzy Londynem i Genewą) – polski prawnik, urzędnik konsularny i dyplomata, minister spraw zagranicznych w Rządzie RP na uchodźstwie (1976–1978).
Życiorys Syn Ignacego, przedsiębiorcy naftowego, i Olgi z d. Kulczyckiej. Uczył się w Wyższym Gimnazjum Realnym im. A. Mickiewicza we Lwowie, w którym 4 czerwca 1917 zdał maturę z odznaczeniem. Był zatrudniony w charakterze nadzwyczajnego pomocnika kancelaryjnego w Sądzie Krajowym we Lwowie (1917–1918)Krzysztof Smolana (opr.): Urzędnicy Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej 1918-1945. Przewodnik biograficzny, tom 1, Ministerstwo Spraw Zagranicznych/Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych Warszawa 2020.. W młodości był członkiem POW. U kresu I wojny światowej w listopadzie 1918 uczestniczył w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej i został wówczas ranny. Wziął udział także w wojnie polsko-bolszewickiej (1920). Uczestniczył w akcji plebiscytowej na Spiszu i Orawie (1920). Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 czerwca 1925. W 1934, jako oficer administracji rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III.