Jego pierwszą rolą filmową była postać jednego z dzieci Madame Quinquiny (niewymieniony w czołówce) w melodramacie fantasy Marcela Carné Wrota nocy (Les Portes de la nuit, 1946) z udziałem Yvesa Montanda. W komedii kryminalnej Komisarz i róże (La peau de l’ours, 1957) został obsadzony w roli Philippe’a, syna komisarza policji. W dramacie Marcela Carné Oszuści (Les tricheurs, 1958) u boku Jean-Paula Belmondo i Pierre’a Brice’a jeździł na Vespie.
Wystąpił na scenie paryskiej w przedstawieniach: Cezar i Kleopatra George’a Bernarda Shawa (1957) w roli Ptolemeusza, Miasto, którego książę jest dzieckiem Henry’ego de Montherlanta (1957) jako Serge Souplier, Roku ukończenia studiów (L’année du bac, 1958) i Ewa i linia Luigiego Pirandello (1962). Podczas występu w przedstawieniu w Théâtre Édouard VII zauważył go włoski reżyser Valerio Zurlini, który był pod takim wrażeniem jego talentu, że obsadził go w głównej roli nieletniego Lorenzo Fainardiego, zakochującego się w bezbronnej Claudii Cardinale w melodramacie Dziewczyna z walizką (La ragazza con la valigia, 1961). Perrin stał się jednym z ulubionych aktorów Zurliniego, grał rolę Lorenzo, którego wspominał starszy brat (Marcello Mastroianni) w dramacie Kronika rodzinna (Cronaca familiare, 1962).