Jego nagość i wychudzone ciało kontrastuje z bogactwem. Również jego pokorna postawa jest przeciwieństwem wyniosłości rycerza.
El Greco umieszcza scenę na drodze do miasta Toledo widocznego w tle. Na pierwszym planie widoczna jest machina do tłoczenia wody, zbudowana przez zegarmistrza z Kremony, Giannella della Torrego. Machina zaopatrywała miasto w wodę i choć jej wydajność nie była wystarczająca, była uznawana za jeden z cudów miasta. Malarz uczynił z niej znak rozpoznawczy, godło miasta ukazanego na pierwszym planie u dołu.
Po ukończeniu obrazu zamawiający Martin Ramirez zakwestionował sumę jaką zażądał El Greco 31328 reali. Problem z wynagrodzeniem za pracę przewija się bardzo często w życiu artysty. I tym razem z Madrytu zostaje wezwany ekspert, który ma ustalić wartość dzieła. W 1599 roku dochodzi do porozumienia i doktor zobowiązuje się do spłaty zobowiązania w ciągu dwóch kolejnych lat. Obraz El Greca uznany został za arcydzieło;