Chorowała na płuca, od wiosny 1940 usiłowała opuścić Warszawę i przenieść się z matką do Krakowa, ale z braku środków finansowych było to niemożliweEdward Kozikowski, „Więcej prawdy niż plotki: wspomnienia o pisarzach czasów minionych”, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1964, s. 431.. Przyjaciele proponowali jej ukrycie po „aryjskiej stronie”, ale podobno odmówiła tłumacząc, że jest potrzebna dzieciom z CENTOSUTadeusz K. Gierymski, „O tym nie można ani mówić, ani milczeć”, Spojrzenia, Nr. 123, 28 kwietnia 1995 oraz „On CENTOS (or Centos; „The Central Organization for Orphan Care”), Barbara Engelking i Jacek Leociak, „The Warsaw Ghetto: A Guide to the Perished City”, New Haven, Yale University Press, 2009, s. 341. .. W czasie wielkiej akcji deportacyjnej latem 1942 trafiła wraz z matką na Umschlagplatz. Samopomoc Żydowska usiłowała wyłączyć ją z transportu, ale ponieważ wiązałoby się to z odłączeniem od matki – odmówiła pomocy. Dokładna data wywiezienia do obozu zagłady w Treblince i śmierci nie jest znana.