wywiózł na Węgry król Polski Ludwik Andegaweński; w dniu 18 maja Zakon pod presją Zygmunta zgodził się na przekazanie sporu z Polską pod osąd króla Węgier; w czerwcu podczas spotkania w Budzie Zygmunt zastawił Jagielle trzynaście miast spiskich w zamian za zgodę na przejęcie przez Węgry części odszkodowania krzyżackiego dla Polski (w wysokości 37 tys. kop groszy praskich) i uzyskał zgodę Jagiełły na przekazanie sporu polsko-krzyżackiego pod jego sąd. Postanowiono też, że zatargi Luksemburczyka z austriackimi Habsburgami miał rozstrzygać Jagiełło; sierpień - Zygmunt ogłosił wyrok na niekorzyść Zakonu, uznając pretensje biskupów polskich, resztę odkładając do zbadania przez komisję - przy okazji wywarł na Zakon presję o wypłatę należnego odszkodowania, grożąc przekazaniem Polsce Nowej Marchii. Dla Jagiełły wyrok oznaczał możliwość rewizji pokoju toruńskiego, mistrz Zakonu został zaś zmuszony do przyjęcia warunków pod naciskiem partii pokojowej marszałka Michała Kuchmeistera - rozpoczął się powolny bieg procesu, w którym do 1414 - sędziowie polubowni unikali wydania wyroku; 8 listopada – jako zabezpieczenie pożyczki 37 tys. kop groszy praskich król Zygmunt Luksemburski przekazał Władysławowi Jagielle tzw. zastaw spiski, który pozostał pod władzą Polski do 1769 roku.