Betts przyznał, że Sunday zjednoczył na krótko ponad pięćdziesiąt rywalizujących ze sobą protestanckich kościołów w Syracuse, że kościoły te nigdy przedtem nie współpracowały ze sobą w takim stopniu.
Zdaniem Betts'a, Sunday jest produktem surowego rewiwalizmu i nawraca ludzi w ten sam sposób, w jaki on sam został nawrócony. Ten typ przebudzenia był głównym źródłem wzrostu dla większości protestanckich kościołów i zaginął wszędzie z wyjątkiem południowych Stanów. Gdy przebudzenie skończyło się kościoły znalazły się w beznadziejnej sytuacji i nie potrafiły wypracować nowego systemu w jego miejsce. Liczebność kościołów malała, kościoły desperacko wołały o pomoc. W tej sytuacji pojawił się Billy Sunday, który ożywił je na nowo. Betts sądził, że Sunday jest ostatnim wysiłkiem dla ożywienia obumarłej metody wzrostu członkostwa.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
[załączona lista krucjat "Billy Sunday Campaign Chronology, (May 19, 1889 through October 27, 1935)"]
Kategoria:1915 w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Ewangelizacja