Davies i Hodgson byli mocno odmienni i mieli inne inspiracje muzyczne: Davies był przedstawicielem klasy robotniczej i jego bazowymi gatunkami były blues i jazz, podczas gdy Hodgson wkroczył na rynek muzyczny prosto po prywatnej szkole i gustował w muzyce popowej i psychodelicznej. Pomimo tego, nie przejmowali się tym na próbach i zaczęli wspólnie z Palmerem komponować nowe utwory. Ponieważ nikt inny w zespole nie chciał pisać słów do utworów, zajął się tym Palmer.
Zespół najpierw nazywał się „Daddy”. Baker na samym początku został zastąpiony byłym aktorem scenicznym, Robertem Millarem, i po kilku miesiącach prób w rezydencji w West Hythe, Kent, grupa poleciała do Monachium, gdzie dała serię koncertów w P. N. Club. Próby zespołu były mało produktywne, początkowy repertuar składał się zaledwie z 4 utworów, z czego dwa były coverami. Zespół, nie chcąc być mylony z innym o nazwie Daddy Longlegs, zmienił nazwę na „Supertramp”, zainspirowaną książką Williama Henry’ego Daviesa Autobiografia Super-Trampa.
thumb|left|Supertramp: (L–P) Dougie Thomson, Rick Davies, Roger Hodgson, John Helliwell (odwrócony) i (zasłonięty) Bob Siebenberg (Monachium, 1980).