Radowitz był również członkiem SA w randze Obersturmbannführera.
Po przejęciu władzy przez nazistów w 1933 został mianowany konsulem generalnym w Wolnym Mieście Gdańsku, zaś w 1936 posłem w Luksemburgu. Po zaatakowaniu w dniu 10 maja 1940 neutralnego Luksemburga przez wojska niemieckie, 26 maja został odwołany do Berlina. Od października 1940 był zatrudniony w centrali Auswärtiges Amt w Berlinie. Zmarł w roku następnym.
Zobacz też Konsulat Generalny Niemiec w Gdańsku
Przypisy
Bibliografia Marek Andrzejewski: Ludzie Wolnego Miasta Gdańska (1920-1939), Informator biograficzny, Marpress Gdańsk 1997, 79 s., . Tobias C. Bringmann: Handbuch der Diplomatie, 1815-1963: Auswärtige Missionschefs in Deutschland und Deutsche Missionschefs Im Ausland Von Metternich Bis Adenauer, Walter de Gruyter Berlin 2001, 506 s., , 9783110956849 Biographisches Handbuch des deutschen Auswärtigen Dienstes 1871-1945, Auswärtiges Amt/Ferdinand Schöningh Paderborn 2000-2012, 4 tomy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Getyndze Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie Kategoria:Niemieccy dyplomaci Kategoria:Stosunki polsko-niemieckie Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Urzędnicy konsularni w Gdańsku Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Zmarli w 1941