W 1833 roku Andriveau wstąpiła jednak do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia, by móc poświęcić się ubogim i chorym. W następnym roku została skierowana do pracy w parafii św. Jana przy rynku (fr. Église Saint-Jean-du-Marché) w Troyes (Szampania), gdzie siostry prowadziły szkołę i opiekowały się ubogimi chorymi. Została wpierw skierowana do pracy z dziećmi. Po kilku latach, z powodu złego stanu zdrowia, przełożeni przenieśli ją do posługi w zakrystii. Największą jednak radość sprawiało jej opiekowanie się chorymi i ubogimi, w których widziała cierpiącego Chrystusa, którego Mękę szczególnie czciła.
W latach 1861–1871 siostra Apolline pełniła funkcję asystentki przełożonej dla osób starszych i niedołężnych, będąc bardzo lubianą. W 1872 roku opuściła Troyes i wyjechała do Domu Miłosierdzia w Caen (Normandia), gdzie przez czternaście lat zajmowała się opieką nad starszymi kobietamiChantal Crépey, Soeur Apolline. Fille de la Charité, dont les visions sont à l’origine du Scapulaire de la Passion et des Sacrés Coeurs de Jésus et de Marie, L'Archiconfrérie de la Sainte Agonie de Notre-Seigneur Jésus-Christ..