Jewgienij Pietrowicz Doliwo-Dolinski, (ur. 7 grudnia 1874, zm. 21 września 1951 w Paryżu) – rosyjski wojskowy (pułkownik), szef rosyjskiej misji wojskowej, a następnie agent wojskowy Rosyjskiej Misji Dyplomatycznej w Polsce podczas wojny domowej w Rosji, emigracyjny działacz kombatancki.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Pryłukach, zaś w 1897 r. szkołę wojskową w Moskwie. Służył w stopniu podporucznika w 5 Kijowskim Pułku Grenadierów, a następnie w lejbgwardii Piotrogradzkiego Pułku. W 1901 r. awansował do stopnia porucznika, zaś w 1905 r. kapitana. W 1908 ukończył Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego. Następnie dowodził kompanią w 12 Astrachańskim Pułku Grenadierów, zaś od 1909 r. w 75 Sewastopolskim Pułku Piechoty. W 1911 r. objął funkcję starszego adiutanta sztabu 26 Dywizji Piechoty. W tym samym roku został starszym adiutantem sztabu Kijowskiego Okręgu Wojskowego. Brał udział w I wojnie światowej. W 1914 awansował na podpułkownika. Pełnił obowiązki szefa wydziału zarządu generał-kwatermistrza (wywiad wojskowy) sztabu Frontu Południowo-Zachodniego. Pod koniec 1915 r. został pułkownikiem. W 1912 odznaczono go Orderem św. Stanisława 3 klasy. We wrześniu 1917 z powodu choroby przeniesiono go do rezerwy oficerskiej przy sztabie Kijowskiego Okręgu Wojskowego. Według części źródeł mianowano go generałem majorem.