Cosma Manera (ur. 15 czerwca 1876 w Asti, zm. 1958 w Turynie) – włoski wojskowy (generał brygady), szef włoskiej misji wojskowej na Syberii, a następnie w Batumi podczas wojny domowej w Rosji.
Życiorys Ukończył szkołę wojskową w Modenie, zaś w 1899 roku kursy oficerskie w Mediolanie. Służył w stopniu porucznika w 2. batalionie 93 Pułku Piechoty na Krecie. W 1901 roku przeszedł do Korpusu Karabinierów. Służył w garnizonie w Palermo, a następnie w Weronie. Pod koniec 1904 roku skierowano go do Macedonii jako członka komisji do spraw reorganizacji miejscowej żandarmerii. W lutym 1913 roku w stopniu kapitana został wysłany do Albanii. Po wybuchu I wojny światowej służył w Trypolitanii. W 1917 roku wszedł w skład komisji wojskowej do spraw repatriacji włoskich jeńców wojennych z państw Ententy. Na początku 1918 roku komisję przekształcono we włoską misję wojskową na Syberii. Jej zadaniem było zorganizowanie powrotu ponad 2,6 tysiąca włoskich wojskowych, zgrupowanych w obozie we wsi Kirsanow. Po przybyciu do Rosji kapitan Cosma Manera sformował trzy bataliony po cztery kompanie każdy, po czym rozpoczął ich szkolenie. Po wysłaniu koleją kolejnych oddziałów stanął na czele ostatniej grupy, która wkrótce przybyła do Władywostoku. Tam zorganizował powrót Włochów do ojczyzny statkami przez Tiencin i Pekin.