Dużo czasu poświęcał hodowli nowych odmian roślin iglastych. Jest wspaniałym pedagogiem, umiejącym zaszczepić zamiłowanie do sztuki ogrodnictwa. Należy do ludzi, którzy wnieśli największy wkład w dorobek historyczny Pomologii od lat 50. ubiegłego stulecia. Przyczynił się do znacznego powiększenia areału gospodarstwa (do ponad 100 ha), walcząc o każdy kawalek ziemi u władz państwowych. Opracował tekst do publikacji "Park arboretum w Prószkowie" dotyczącej parku, na co poświęcił trzy lata. Wpłynęło to niekorzystnie na jego wzrok, gdyż robił to w wieku 81-84 lat.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są: zajazd, ul. Opolska 9, z pocz. XX w., park – arboretum.
Transport Przez Pomologię przebiega droga wojewódzka: Prudnik – Opole
Przypisy
Bibliografia E. Heinrich, A. Pawełczyk, Zarys dziejów Prószkowa, Proboszcz Parafii pw. św. Jerzego w Prószkowie, 2000. Zenobiusz Mierzejewski, Park arboretum w Prószkowie, Śląskie wydawnictwo ADAN Opole 2001. Grzegorz Szołtysik, Studium zasobów przyrodniczych, krajobrazowych, i kulturowych zespołu parkowo-zabytkowego w Pomologii w gminie Prószków wraz z przyległymi gruntami, Rada Programowa ds Ochrony Zasobów Przyrodniczych i Kulturowych Gminy Prószków Stowarzyszenia "Zielona Ziemia", Prószków 2007.
Kategoria:Geografia Prószkowa