Po II wojnie światowej Po wojnie pozostał w Polsce, uniknął aresztowania. W latach 1945–1948 studiował w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Po zdaniu egzaminu magisterskiego (temat pracy magisterskiej: Polski przemysł zapałczany. Zarys historyczny i całkowita mechanizacja produkcji w Polsce Ludowej) otrzymał w czerwcu 1950 roku tytuł magistra nauk ekonomicznych w zakresie technologii. Ujawnił się 22 kwietnia 1947 roku w Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Warszawie. Od tego momentu używał nazwiska Kazimierz Bernaczyk-Słoński. Od 1 lipca 1947 do maja 1949 roku pracował w Domu Handlowym „Transactor”, następnie do maja 1951 r. w Centrali Handlu Zagranicznego „Dalspo”, gdzie był kierownikiem sekcji eksportu artykułów monopolowych w Warszawie. Później pracował w pracowni ekonometrycznej Biura Projektów i Studiów „Metroprojekt”, a od grudnia 1953 roku – w Biurze Projektów Budownictwa Komunalnego na stanowisku kierownika pracowni studiów bilansów wodnych. W 1957 r. rozpoczął pracę w Spółdzielni „Spójna” na stanowisku kierownika działu produkcji reklam neonowych, a od 1962 roku pracował w Centrali Handlu Zagranicznego „Terexport”, będąc zastępcą kierownika działu eksportu. Pracował tam do przejścia na emeryturę.