29 stycznia 1943 przydzielony do 304 Dywizjonu Bombowego, jako drugi pilot rozpoczął morskie loty bojowe w poszukiwaniu U-Bootów.
thumb|Bombowiec Vickers Willington Mk I 9 lutego 1943 roku jako drugi pilot, wraz z załogą: kpt. pil. Emil Ladro, por. naw. Stanisław Płachciński, kpr. rtg. Kazimierz Chłopicki, kpr. strz. Władysław Piskorski i plut. strz. Antoni Ulicki) na pokładzie bombowca Vickers Wellington uczestniczył w słynnej, 50 minutowej walce z 4 niemieckimi myśliwcami Junkers Ju 88. Załodze udało się powrócić na lotnisko w Predannack. Walka ta była najdłuższą, wygraną przez aliancki bombowiec potyczką z wrogiem, w walce ranny.
W połowie 1943 roku zgłosił się do służby w kraju. Przeszkolony ze specjalnością w lotnictwie na kursach specjalnych dla kandydatów na cichociemnych, m.in. dywersyjno – strzeleckim (STS 25, Garramour), podstaw wywiadu (STS 34, Bealieu), taktyczno-informacyjnym (Londyn), pilotażu i obsługi sprzętu niemieckiego: samolotów He 111H, Bf 110C oraz Ju 88A (1426 Enemy Aircraft Flight), spadochronowym (STS 51, Ringway), odprawowym (STS 43, Audley End), i in. Zaprzysiężony na rotę ZWZ/AK 5 listopada 1943 roku w Chicheley.