Władimir Michels, Wolf Izrailewicz, pseudonim Müller, ros. Владимир Андреевич Михельс, Вольф Израилевич, Мюллер (ur. w Odessie, zm. 3 lutego 1940 w Moskwie) – dziennikarz, kadrowy funkcjonariusz sowieckiej policji politycznej Czeka/OGPU/NKWD (1920-1935) i wywiadu Armii Czerwonej (Razwiedupr (1936-1939), urzędnik konsularny i dyplomata.
Pochodził z rodziny Żydów austriackich, którzy osiedlili się w Odessie po zakończeniu wojen rosyjsko-tureckich. Syn właściciela sklepu obuwniczego. W 1913 ukończył Odeską Średnią Szkołę Politechniczną. W armii rosyjskiej w latach 1913–1918.
Członek partii bolszewickiej od 1918. Był pracownikiem politycznym Armii Czerwonej w Jekaterynosławiu i Kijowie oraz korespondentem wojennym gazety Izwiestia (1918-1919). Pełnił służbę w moskiewskiej gubernialnej Czeka (1920-1922), kierował oddziałem informacji w Izwiestia (1922-1923), następnie oddziałem konfiskat moskiewskiego urzędu celnego (1923-1925). Pełnił funkcję przewodniczącego zarządu wydawnictwa „Fizkultura i sport” (1925-1929). Był funkcjonariuszem Głównego Zarządu Budownictwa Dalekiego Wschodu „Dalstroj” (Дальстрой) OGPU przy Radzie Komisarzy Ludowych ZSRR (1929-1931). Wyjeżdżał za granicę jako funkcjonariusz OGPU-NKWD ZSRR (1931-1935).