narodowych bolszewików gruzińskich).
3 lutego 1921 sprzeciwił się forsowanej przez Sergo Ordżonikidzego koncepcji natychmiastowego zjednoczenia wszystkich republik zakaukaskich w jednej republice związkowej, twierdząc, że proces ten, chociaż wskazany, powinien zostać wszechstronnie przygotowany i realizowany na przestrzeni wielu lat i za zgodą miejscowego społeczeństwa. Jego stanowisko poparli Filipe Macharadze, Kote Cincadze i Micha Okudżawa, podczas gdy po stronie Ordżonikidzego opowiedzieli się inni starzy bolszewicy gruzińscy – Szalwa Eliawa i Iwane Orachelaszwili. W odpowiedzi na opracowany przez Lenina projekt natychmiastowego utworzenia republiki zakaukaskiej Mdiwani, Cincadze, Malakija Toroszelidze i Sergo Kawtaradze skierowali do Moskwy depeszę protestacyjną, którą odrzucono, a jej autorów ogłoszono "nacjonalistami". Mdiwani, Cincadze i Kawtaradze nie pogodzili się z tą decyzją i 29 listopada na posiedzeniu Biura Kaukaskiego ponownie sprzeciwiali się zgrupowaniu wszystkich ziem zakaukaskich w jednej republice, powołując się na złe doświadczenia w zakresie współpracy Gruzinów, Azerów i Ormian w efemerycznej Zakaukaskiej Demokratycznej Republice Federacyjnej. Mdiwani bojkotował następnie prace powołanego w lutym 1922 Zakaukaskiego Krajowego Komitetu RKP (b) kierowanego przez Ordżonikidzego.