Żukowskiego w 1931 roku oraz Wyższą Lotniczo-Taktyczną Szkołę Sił Powietrznych w Lipiecku w 1936 roku.
W lutym 1940 roku został zastępcą dowódcy lotnictwa 1 Grupy Armijnej Zabajkalskiego Okręgu Wojskowego, a w sierpniu 1940 dowódcą 37 Dywizji Lotniczej, którą dowodził do kwietnia 1941 roku. Następnie pozostawał w dyspozycji komisariatu Obrony ZSRR.
W czerwcu 1941 roku został komendantem Tambowskiej Wojskowej Szkoły Pilotów. We wrześniu 1941 roku został zastępcą dowódcy lotnictwa Frontu Północno-Zachodniego a potem jednocześnie dowódcą 2 Uderzeniowej Grupy Lotniczej.
W kwietniu 1942 roku został dowódcą lotnictwa Frontu Północno-Zachodniego, a w czerwcu dowódcą 6 Armii Lotniczej utworzonej z lotnictwa podległego frontowi. Armia ta dowodził do stycznia 1943 roku, został wtedy szefem Głównego Zarządu Wyszkolenia Bojowego Lotnictwa Frontowego i jednocześnie zastępca dowódcy lotnictwa Armii Czerwonej.
Od lutego 1944 roku był kolejno dowódcą lotnictwa w Południowouralskim, Kubańskim i Nadwołżańskim Okręgu Wojskowym. Funkcję tę pełnił także po zakończeniu II wojny światowej.
W kwietniu 1949 roku został dowódcą 29 Armii Lotniczej, a następnie w lutym 1951 roku dowódcą 48 Armii Lotniczej.