Julia Zbijewska (ur. 17 maja 1873 w Wójcinie, zm. 13 lutego 1941 w Łodzi) – polska nauczycielka i działaczka społeczna, założycielka pierwszej łódzkiej szkoły średniej dla dziewcząt oraz pierwszej radogoskiej biblioteki.
Życiorys Absolwentka Gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim. Po zdaniu egzaminu dojrzałości została w 1890 nauczycielką matematyki na pierwszej pensji w Łodzi, u pani Eugenii Szmidt.
Po długich staraniach w roku 1901 otrzymała od władz zgodę na otwarcie prywatnej szkoły średniej z językiem polskim jako wykładowym. Placówka mieściła się wśród Famuł Izraela Poznańskiego przy ulicy Długiej 10 (obecnie Gdańskiej) w centrum robotniczej Łodzi. Z tym miejscem związane były siostry Wocalewskie: Maria i Zofia – pierwsza z nich jako nauczycielkahttp://archidiecezja.lodz.pl/lst/pdf/29(2020-1)-Piotr-Dziewulski-Harcerska-dzialalnosc-Marii-Wocalewskiej.pdf, druga – jako uczennica. Założona przez Zbijewską szkoła działała do 1920 roku.
W kolejnych latach Julia Zbijewska pracowała jako nauczycielka innych łódzkich szkół, m.in. w Seminarium Nauczycielskim przy ulicy Franklina D. Roosevelta 15 i Państwowej Szkole Przemysłowej przy ulicy prez. Gabriela Narutowicza 77.