Król Fryderyk I Heski wydał zarządzenie, na mocy którego materiał z twierdzy miał być wykorzystany do odbudowy budynków publicznych w Norrköping. Wieża bramna przetrwała do roku 1806, kiedy została zniszczona przez uderzenie pioruna. W XX wieku była kilkakrotnie restaurowana. Podczas drugiej restauracji, dokonanej w latach 30. XX wieża otrzymała nowy dach i hełm.
W roku 2006 muzeum regionalne Östergötlands länsmuseum przeprowadziło archeologiczne badania wstępne ruiny, w trakcie których odkryto fragmenty XVII-wiecznych walów obronnych.
Stan dzisiejszy Ruiny fortyfikacji, częściowo zbadane, wskazują, iż pierwotne założenie oparte było na planie regularnej, pięcioramiennej gwiazdy o długości ramion 420 m licząc od wierzchołka do przeciwległego wcięcia. Z założenia zachowała się część o wymiarach 500 x 120–300 m (w orientacji północ-południe) i dwie oddzielne części w orientacji południe-zachód. Na zachowane szczątki składają się: wał, otaczająca go fosa, zachowana wieża brama, pagórek ziemny, fundamenty oraz fundamenty zaorane.