Gopinath Kaviraj (ur. 7.09.1887 w Dhamrai, Bengal Wschodni, zm. 12.06.1976 w Waranasi) – indyjski uczony, jogin i filozof. W 1934 rząd indyjski w uznaniu niezwykłej wiedzy nadał mu tytuł mahamahopadhjaja.
Nauka W rodzinnej wiosce uczęszczał do angielskiej szkoły, a następnie kształcił się w Dhace. W 1906 kontynuował naukę w Dżajpurze (Radżastan), wybierając sobie to miejsce jako wolne od malarii, na którą wcześniej zachorował. Po czterech latach, z licencjatem, udał się do Waranasi, gdzie studiował w Queens College (Uniwersytet Sanskrycki) pod kierunkiem dr. Artura Venisa, u którego zdał egzaminy m.in. z paleografii, numizmatologii i fonetyki. U prof. Nomana studiował literaturę prakrycką i palijską, a także gramatykę, uczęszczał na lektoraty niemieckiego i francuskiego. U pandita Wamaczarany Bhattaczarji studiował filozofię njaji i wedantę. Na studiach podyplomowych wyspecjalizował się w napisach naskalnych Asioki i w pismie Guptów.