Ragnar Lodbrok (dosł. Ragnar „Włochate Portki”, stnord.: Ragnarr Loðbrók) (zm. przed 865 w Brytanii) – władca Danii.
Był synem duńskiego władcy Sigurda HringaJ. Kołakowski, Saga rodu Wolsungów oraz Saga o Ragnarze Lodbroku, Poznań 2026, potomka Halfdana, którego ród wywodzono z kolei od legendarnego półboga Sceafy. Miał także być w prostej linii potomkiem króla Godfreda. Według legendy teściem Ragnara był Sigurd Smokobójca.
Podboje Ragnar Lodbrok miał wielokrotnie napadać na Francję i Brytanię. W roku 845 Ragnar na czele wikińskiej floty dopłynął rzekomo Sekwaną do Paryża i złupił miasto.
thumb|Śmierć Ragnara Lodbroka Według legendy zginął w Brytanii przed 865 rokiem, wrzucony do dołu pełnego jadowitych węży na rozkaz króla Elli z Nortumbrii; przed śmiercią miał zakrzyknąć: „Gdyby warchlaczki wiedziały, jak umiera stary dzik!”. Słowa te dotarły do jego synów i w roku 865 Ivar Ragnarsson z braćmi Halfdanem Ragnarssonem i Ubbe Ragnarssonem poprowadził Wielką Armię Pogan do inwazji. Legenda głosi, że pomścili oni śmierć ojca w okrutny sposób, wyłuskując pokonanemu anglosaskiemu władcy wszystkie żebra. Ragnar i jego synowie swą siedzibę mieli prawdopodobnie na Zelandii, zaś ich królestwo sięgało od Skanii przez Bohuslän po Viken.