Y Gododdin (wym. []) – walijski średniowieczny poemat składający się ze zbioru elegii poświęconych mieszkańcom z brytońskiego królestwa Gododin i ich sojusznikom, którzy, zgodnie z powszechnie przyjętą wersją, zginęli walcząc przeciw Anglom z królestw Deiry oraz Bernicji w miejscu znanym jako Catraeth ok. 600 r. n.e. Poemat jest tradycyjnie przypisywany Aneirinowi, jednemu z bardów i przetrwał w formie pojedynczego manuskryptu, znanego jako Księga Aerinina.
Poemat został zachowany w manuskrypcie z drugiej połowy XII w. i jest datowany pomiędzy VII a wczesny XI w. Tekst jest zapisany częściowo w dialekcie średniowalijskim, a po części w starowalijskim. Wczesna data sugeruje jego powstanie niedługo po bitwie, prawdopodobnie w Hen Ogledd („Stara Północ”), gdzie byłby to Kumbryjski dialekt języka Brytońskiego. Inni uważają go za dzieło średniowiecznego Walijskiego poety napisane w IX, X lub XI w. Datowanie z IX w czyniłoby z „Y Gododdin” jeden z najstarszych zachowanych zabytków literatury walijskiej.