Materiały ośrodka Borysa dokumentują działalność liturgiczną m.in. w Cetynii, Nikšiciu i Podgoricy. W Wielkanoc 2024 roku nabożeństwa tej struktury odbywały się w tych miastach, a także w Kotorze.
W 2026 roku jednym z najlepiej udokumentowanych zagranicznych obszarów działalności ośrodka Borysa była Rumunia. Działa tam Wikariat Metropolii Prawosławnej Czarnogóry, którego siedziba administracyjna znajduje się w Gherli w okręgu Kluż.
W maju 2026 roku Borys odwiedził Nowy Jork i Chicago. Jego struktura informowała o działalności wspólnoty św. Piotra Cetyńskiego w Nowym Jorku i o utworzeniu wspólnoty św. Ivana Crnojevicia w Chicago, a także o duchownych misyjnych działających w Teksasie, Michigan i Chicago.
Wikariat w Rumunii
Według strony wikariatu został on ustanowiony decyzją Synodu CPC i uzyskał osobowość prawną na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu rumuńskiego.
31 maja 2026 roku Emilian Prodan został wybrany i konsekrowany przez strukturę Borysa na biskupa dla Rumunii.
Wikariat wymienia jako miejsca swojej działalności m.in.:
cerkiew św. Marii w Voluntari-Pipera cerkiew Świętej Trójcy w Suceavie kaplicę św. Cecylii w Gherli
Cerkiew św. Marii w Voluntari została przez strukturę Borysa określona jako stauropigia, czyli placówka podlegająca bezpośrednio jej władzom kościelnym.