Henryk García Beltrán znany też jako Henryk z Almazora, Enrique de Almazora, Enrique García Beltrán (ur. 16 marca 1913 w Almassora na terenie diecezji Tortosa, zm. 16 sierpnia 1936 pod Castellón de la Plana) – hiszpański błogosławiony Kościoła katolickiego, męczennik, diakon, kapucyn, ofiara prześladowań antykatolickich okresu hiszpańskiej wojny domowej.
Życiorys Był synem Vicente García i Concepción Beltrán. Ochrzczony został w miejscowej parafii w dniu urodzin. Do zakonu kapucynów wstąpił 13 sierpnia 1928 r. w klasztorze w Massamagrell. Śluby czasowe złożył 1 września 1929 r., a profesję wieczystą 17 września 1935 r. Uczestnicząc w chórze pogłębiał studia muzyki sakralnej. Z pobożnością realizował swoje powołanie. Kultem otaczał Eucharystię i Józefa z Nazaretu. Pokornie i z oddaniem oddawał się umartwieniom, wiernie realizując przepisy Reguły zakonnej. Podjął studia i gdy przygotowywał się do przyjęcia sakramentu święceń kapłańskich wybuch wojny domowej i fali prześladowań katolików, napaści na klasztory zmusił go do ukrycia. 18 lipca 1936 opuścił klasztor w Orihuela. Wkrótce obecność diakona w domu rodzinnym odkryta została przez milicję i 1 sierpnia nastąpiło aresztowanie zakonnika. Rozstrzelany został pod Castellón de la Plana.