Następnie, pracował w dyplomacji – był sekretarzem konsulatu generalnego w Bukareszcie (1861-1863), zastępcą sekretarza poselstwa w Kopenhadze (1863-1866). Zarządzał majątkiem Ruda-Belki w guberni mińskiej jak i był założycielem oraz prezesem banku handlowego w Mińsku. W 1874 podróżował do Niemiec i Włoch. W dwa lata później – w 1876 powrócił do służby zagranicznej – pełnił obowiązki w Czarnogórze i we Włoszech. Był komisarzem pomocowym w Czarnogórze (1877), oraz w Hercegowinie (1878), konsulem generalnym w Gdańsku (1879-1897), ministrem-rezydentem (1897-1898), a następnie posłem w Dreźnie (1898-1906). W 1912 opublikował „Wspomnienia o Fiodorze Dostojewskim na Syberii. lata 1854-1856”.
W 1863 otrzymał tytuł kammer-junkra.
Syn, baron Nikołaj Aleksandrowicz (1863-1927) – był adiutantem wielkiego księcia Michała Aleksandrowicza. Siostrzeniec – Piotr Wrangel (1878-1928), generał kawalerii, był jednym z przywódców ruchu Białych podczas wojny domowej w Rosji.
Bibliografia Александр Егорович Врангель, 1833-1915 Wrangel, Alexander Frh. v. (zu Ludenhof) Владимир Илляшевич, Марат Гайнуллин: Прибалтийцы на российской дипломатической службе, Тарбеинфo Tallinn 2005, 336 s.,
Kategoria:Dyplomaci Imperium Rosyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1833 Kategoria:Zmarli w 1915 Kategoria:Szambelanowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Urzędnicy konsularni w Gdańsku